Dështimi i planit të Putinit për ta përçarë Evropën - Opinione - Kosova Sot
Dështimi i planit të Putinit për ta përçarë Evropën

Dështimi i planit të Putinit për ta përçarë Evropën

Shkruan: Natalie Nougayrede

I sh-kryeministri rus, Viktor Chernomyrdin, dikur deklaroi: "Ne dëshironim më të mirën, por rezultati ishte ai i rëndomti". Kur zyrtarët holandezë, britanikë dhe amerikanë javën e kaluar bënë denoncime të koordinuara të operacioneve kibernetike të Rusisë, objektivat e të cilëve shkonin nga sportet antidoping deri te përdorimi i armëve kimike - dukej sikur thënia e Chernomyrdin kishte marrë kuptim të ri. Përkundër të gjitha përpjekjeve që Kremlini bëri për organizimin e Kupës së Botës në fillim të këtij viti si një demonstrim i hapjes së Rusisë, lajmet duket se vazhdojnë të vijnë rreth gabimeve të shërbimeve jo aq sekrete të saj. Në rastin më të fundit dje, 'Bellingcat', një faqe interneti hetuese, publikoi emrin e agjentit të dytë rus të përfshirë në helmimin Skripal. Reagimet zyrtare ruse kanë filluar nga denoncimi i një "fushate propagandistike të menaxhuar nga skena" për të sfiduar "histerinë perëndimore në lidhje me spiunët e gjithëfuqishëm kibernetikë rusë". Por, për një president rus, i cili krenohet me efikasitetin, duke thënë se e ka bërë Rusinë të duket e fuqishme, të gjitha këto paraqesin një pengesë të madhe.

Përçarja e nxitur nga Kremlini
Edhe vendet e vogla të Evropës Perëndimore, pa histori të konfrontimeve të tensionuara gjeopolitike me Rusinë, mund të gjejnë veten në shënjestër. Si adoleshent, Putini ishte i hipnotizuar nga filmat spiunë sovjetikë të viteve 1960. Në vitet e para të Presidencës së tij, pika e tij e fuqishme ishte efikasiteti i tij. Një nga arsyet që ai u bë president në radhë të parë ishte se ai do të provonte vlerën e tij për "familjen" e Jelcinit (siç ishte quajtur) gjatë drejtimit të shërbimeve sekrete të FSB-së. Agjentët e tij u urdhëruan të kapnin prokurorin e përgjithshëm rus Yuri Skuratov në një kurth të mjaltit, në mënyrë që ta ndalonin atë të hetonte marrjen e ryshfetit të nivelit të lartë. Shpejt, një video transmetimi në televizionin shtetëror e kishte diskredituar plotësisht njeriun në fjalë. E gjithë kjo do të thotë: konferenca për shtyp në të cilën qeveria holandeze akuzoi agjencinë ushtarake të inteligjencës ruse, GRU, për sulme kundër Organizatës për Ndalimin e Armëve Kimike saktësisht nuk i përshtaten tregimit për një Rusi të rilindur të Putinit. Detaji më i pafat ishte se një nga agjentët e GRU-s kishte mbajtur faturën e një taksie në Moskë që tregonte se ai kishte udhëtuar në aeroport nga një rrugë pranë zyrave të agjencive të inteligjencës. Këtu ekziston një mësim më i gjerë për Evropën: përçarja e nxitur nga Kremlini nuk mund të përshkruhet më si një strategji që synon mbajtjen e shteteve satelitore ish-sovjetike nën sundimin e Moskës. Përkundrazi, përpjekjet e Rusisë për të minuar institucionet tani janë të dukshme në të gjithë Evropën. Që nga rënia e komunizmit, evropianët lindorë shpesh kanë ndjerë se mendimi i tyre antirus është kritikuar nga evropianët perëndimorë si histerik dhe i obsesionuar me neo-imperializmin në Moskë. Pasi Estonia u godit nga një sulm kibernetik masiv rus në vitin 2007, ishin të paktë ata në Paris apo Berlin që shqetësoheshin për rrezikun që një ditë, kjo mund të shtrihej më tej në perëndim.
 

Rivaliteti midis holandezëve dhe rusëve
Tani, kur Holanda tregon me përpikëri veprimet e Rusisë, është bërë gjithnjë e më e qartë se edhe vendet e vogla të Evropës Perëndimore pa histori të konfrontimeve të tensionuara gjeopolitike me Rusinë - jo vetëm shtetet "e frikësuara" lindore - mund ta gjejnë veten në shënjestër. Nuk ka asnjë trashëgimi rivaliteti të fuqisë midis holandezëve dhe rusëve. Holanda nuk është as një nga ato të vendeve evropiane që kanë përjetuar historikisht agresionin më të keq të Rusisë apo sovjetik, qoftë në luftën e dytë botërore, gjatë komunizmit, ose që datojnë edhe më herët. Ajo që i bëri holandezët një objektiv është se ata janë përgjegjës për sigurinë e OPCW (Organizatës për parandalimin e armëve kimike), me seli në Hagë. Holandezët nuk janë vetëm në këtë llogari. Më parë këtë vit, Greqia - një vend pro-rus rus, i krishterë ortodoks - e gjeti veten të detyruar ta denonconte ndërhyrjen e Rusisë në punët e saj të brendshme rreth mosmarrëveshjes së emrit të Maqedonisë. Po kështu, Emmanuel Macron i Francës ka thënë se Rusia kërkon ta "shpërbëjë BE-në" - një deklaratë e habitshme nga udhëheqësi i një vendi që tradicionalisht ka provuar të ruajë diçka nga një marrëdhënieje të veçantë me Moskën, qoftë edhe vetëm në lidhje me Charles de Gaulle. Disa analistë në Berlin gjithashtu zbulojnë një ton më të ashpër në qasjen e Gjermanisë ndaj Rusisë - me një fokus të ri për mbajtjen e afërsisë me Evropës qendrore në vend që të bëhen përpjekje për ta angazhuar Moskën. Agjentët rusë të kapur në Hagë kishin plane për të kryer operacione të mëtejshme në një laborator në Zvicrën neutrale - në një vend që vështirë mund të pretendohet të jetë pjesë e poshtërimit të supozuar të Rusisë nga NATO. Kur vjen puna te kuptimi i qëllimeve të Putinit, linja e ndarjes së vjetër të Evropës LindjePerëndim po bëhet e parëndësishme. Ajo që ka të ngjarë të bëhet më e spikatur është një model me të cilin Kremlini ka qenë i zënë duke e kultivuar: një simpati ideologjike që del nga populistët e ekstremit të djathtë në të gjithë Evropën, si në lindje (Viktor Orbán i Hungarisë) dhe në perëndim (Matteo Salvini i Italisë, Heinz-Christian Strache i Austrisë). Hija e gjatë e ndarjes Lindje-Perëndim nuk do të zhduket brenda natës: lindorët që jetonin në perëndim e zënë rob, siç e përshkruante shkrimtari Milan Kundera dikur bllokun sovjetik, kanë kujtime që të tjerët nuk i kanë. Nëse ndonjë gjë, kriza e refugjatëve e vitit 2015 e bëri hendekun Lindje-Perëndim më të dukshëm. Por, siç më tha një zyrtar i nivelit të lartë gjerman këtë javë, veprimet e Rusisë mund të japin një nxitje për unitetin evropian, në vend që të thellojnë mosmarrëveshjet. Tani është e mundur që evropianët perëndimorë do të ndjejnë një afërsi të re me ata polakë dhe baltikë që kanë paralajmëruar gjatë për shkeljet e Rusisë, por që ndjenin (sidomos para luftës në Ukrainë) se po ankoheshin më kot. Në fund, kërcënimet ruse mund të ndihmojnë në tejkalimin e disa boshllëqeve midis ndjeshmërive evropiane. Ky nuk është një film me spiunë që do ta pëlqente Putini. 

(Kosova Sot)

19 orë e 47 minuta më parë
21/10/18